W świecie klasycznej motoryzacji nie brakuje samochodów, które zachwycają mocą, osiągami czy wyrafinowaną konstrukcją. Są jednak również takie pojazdy, których największą zaletą jest niezwykła prostota. Do tej kategorii należy Willam Fourgonnette z 1978 roku – niewielki samochód użytkowy, który łączy włoską pomysłowość konstrukcyjną z francuskim zapotrzebowaniem na tanie i praktyczne środki transportu.
Oferowany egz. samochodu przez dom aukcyjny Mecum, oznaczony numerem VIN 12638, zostanie wystawiony podczas aukcji Nashville 2026. Samochód wyróżnia się żółtym nadwoziem, czarnym wnętrzem i charakterystyczną, niemal zabawkową sylwetką. Pod niepozorną karoserią kryje się jednak konstrukcja będąca ciekawym świadectwem europejskiej historii mikrosamochodów.
Od Lambretty do mikrosamochodu
Willam Fourgonnette należał do rodziny pojazdów produkowanych przez włoską firmę LAWIL S.p.A. z Varzi w prowincji Pawia. Sama nazwa LAWIL była połączeniem nazwisk Carlo Lavezzariego i Henri Willame’a. Ten drugi był związany z francuskim rynkiem skuterów Lambretta, co dobrze tłumaczy późniejsze wykorzystanie jednostek napędowych pochodzących właśnie z tej gałęzi włoskiej motoryzacji. We Francji samochody sprzedawano pod nazwą Willam.
Pomysł był prosty: stworzyć pojazd niewielki, ekonomiczny i łatwy w eksploatacji, który sprawdzi się przede wszystkim w zatłoczonych europejskich miastach. Fourgonnette stanowiła użytkową odmianę mikrosamochodu, oferując zamkniętą przestrzeń ładunkową zamiast typowej kabiny osobowej.
Technika podporządkowana funkcjonalności
Sercem prezentowanego samochodu jest jednocylindrowy, chłodzony powietrzem silnik o pojemności 125 cm³. Jednostka rozwija 5,6 KM i współpracuje z czterobiegową manualną skrzynią przekładniową. To rozwiązanie wywodzi się wprost ze świata skuterów – w tym przypadku wykorzystano silnik Lambretta.
Konstrukcja Fourgonnette podporządkowana została przede wszystkim prostocie i niewielkim rozmiarom. Źródła podają długość około 2,69 m, szerokość 1,30 m oraz masę własną wynoszącą około 400 kg. Maksymalna prędkość określana jest na około 53 km/h. Samochód posiadał również czterobiegową skrzynię z biegiem wstecznym i resorowanie oparte na resorach piórowych.
Takie parametry dzisiaj mogą wydawać się wręcz niewiarygodne, jednak w realiach epoki miały konkretny sens. Fourgonnette nie miała konkurować z klasycznymi samochodami dostawczymi. Jej zadaniem było wykonywanie krótkich kursów, dostarczanie niewielkich ładunków i sprawne poruszanie się po ciasnych ulicach.
Mały samochód, duża osobowość
Egzemplarz z 1978 roku wystawiony przez Mecum dobrze pokazuje charakter tej konstrukcji. Żółte nadwozie, stalowe felgi i czarna kanapa tworzą zestaw niezwykle prosty, ale jednocześnie bardzo sugestywny. Współczesnemu obserwatorowi Fourgonnette może przypominać bardziej specjalistyczny pojazd użytkowy niż klasyczny samochód, jednak właśnie ta bezpretensjonalność stanowi dziś o jego uroku.
Historia Willama przypomina również, jak różnorodna była europejska motoryzacja drugiej połowy XX wieku. Obok wielkich producentów rozwijały się niewielkie firmy, które próbowały odpowiadać na bardzo konkretne potrzeby lokalnych rynków. LAWIL wykorzystał do tego doświadczenia związane z lekkimi pojazdami i technikę skuterową, tworząc samochody, które dziś są znacznie rzadszym widokiem niż popularne Fiaty, Renault czy Citroëny.
Willam Fourgonnette nie jest więc klasykiem ze względu na osiągi czy prestiż. Jego wartość tkwi gdzie indziej – w oryginalności, skali produkcji i historii stojącej za konstrukcją. To mały, praktyczny pojazd, który dokumentuje epokę, gdy europejscy konstruktorzy szukali własnej odpowiedzi na problem taniego, miejskiego transportu.
Zdjęcia: Mecum Auctions | link do aukcji
