W 1976 roku, podczas salonu samochodowego w Genewie, Lamborghini zaprezentowało model, który otworzył zupełnie nowy rozdział w historii marki. Silhouette, opracowany na bazie Urraco i zaprojektowany przez studio Bertone, był pierwszym seryjnie produkowanym samochodem z Sant’Agata Bolognese wyposażonym w zdejmowany dach typu targa. Pięćdziesiąt lat po premierze pozostaje jednym z najbardziej nietuzinkowych i najrzadszych modeli włoskiego producenta.
Narodziny Silhouette przypadły na okres przemian w gamie Lamborghini. Konstrukcyjnie samochód wywodził się z Urraco P300, jednak jego charakter został wyraźnie przesunięty w stronę bardziej bezkompromisowego, dwuosobowego samochodu sportowego. Projekt otrzymał wewnętrzne oznaczenie Tipo 118, a początkowo funkcjonował pod nazwą Urraco Silhouette. Ostateczne określenie nawiązywało do wyścigowej kategorii Group 5, w której samochody zachowywały rozpoznawalną sylwetkę modeli seryjnych, mimo daleko idących modyfikacji technicznych.
Za stylistyczną przemianę odpowiadało Bertone. Nadwozie zyskało bardziej muskularne proporcje, poszerzone nadkola oraz przedni spojler opracowany z uwzględnieniem badań aerodynamicznych. Charakterystycznym elementem stała się tylna część nadwozia z pionową szybą, otoczoną pochylonymi słupkami. Zniknęły przy tym charakterystyczne żaluzje pokrywy silnika znane z Urraco.
Najważniejszym wyróżnikiem modelu był jednak zdejmowany panel dachowy wykonany z tworzywa sztucznego. Można go było zdemontować i umieścić w specjalnie przygotowanym schowku za fotelami, zachowując możliwość przewożenia go na pokładzie. Konfiguracja targa stanowiła również odpowiedź na wymagania bezpieczeństwa rynku północnoamerykańskiego, istotnego dla założeń projektu.
Zmiany nie ograniczyły się do wyglądu. Przekształcenie zamkniętego coupé w samochód z otwartą kabiną wymagało wzmocnienia konstrukcji nadwozia, aby zachować odpowiednią sztywność skrętną. Zmodernizowano również zawieszenie, stosując sztywniejsze sprężyny i amortyzatory oraz stabilizatory poprzeczne. Silhouette otrzymało także niskoprofilowe opony Pirelli P7 – 195/50 VR 15 z przodu i 285/40 VR 15 z tyłu – osadzone na 15-calowych, magnezowych obręczach Campagnolo. Ich charakterystyczny wzór, przypominający tarczę telefonu, nawiązywał do kół prototypowego Lamborghini Bravo z 1974 roku.
Sercem samochodu pozostał trzylitrowy silnik V8, wywodzący się bezpośrednio z modelu Urraco P300. Jednostka zachowała poprzeczne położenie w centralnej części samochodu i była wyposażona w dwa wałki rozrządu oraz cztery dwugardzielowe gaźniki Weber. Napęd trafiał na tylne koła za pośrednictwem pięciobiegowej manualnej skrzyni przekładniowej. Prędkość maksymalna wynosiła imponujące 260 km/h, co czyniło Silhouette pełnoprawnym przedstawicielem sportowej rodziny Lamborghini.
Produkcja modelu trwała od 1976 do 1979 roku i zakończyła się powstaniem zaledwie nieco ponad 50 egzemplarzy. Jego koncepcję rozwinięto w Lamborghini Jalpa, zaprezentowanym w 1981 roku. Później idea otwartego, kompaktowego samochodu sportowego powróciła w modelach Gallardo Spyder i Huracán Spyder.
Silhouette pozostaje dziś ważnym, choć nieco zapomnianym ogniwem historii Lamborghini. Nie był jedynie otwartą odmianą Urraco, lecz próbą połączenia osiągów klasycznego samochodu z Sant’Agata z zupełnie nowym wymiarem doznań za kierownicą. Pięć dekad po debiucie jego znaczenie jest szczególnie czytelne: to właśnie ten rzadki model zapoczątkował seryjną tradycję, która na trwałe wpisała się w DNA włoskiej marki.
Źródło, Zdjęcia: Lamborghini
